پژوهشی که روی کسبوکارهای پیشرو انجام شده نشان میدهد «خلاقیت» برجستهترین مهارت آنهاست و هر روز به اهمیت آن افزوده میشود.
«زمانی که دانشآموزان در هنر اعتماد به نفس پیدا کردند، ما توانستیم از آن به عنوان پلی برای ساختن اعتماد به نفس در سایر رشتهها نیز استفاده کنیم.
برای مثال، دیدیم دانشآموزانی که معمولاً دوست ندارند در کلاس صحبت کنند، با اشتیاق زیاد راجع به نقاشی خود بحث میکنند و این مهارت جدید به سایر حوزههای آموزشی نیز بسط پیدا میکند.»
یکی از مدارس کالیفرنیا علاوه بر دایر کردن کلاسهای موسیقی، نمایش، رقص و نقاشی، هنر را در تمامی رشتههای تحصیلی وارد کرده است.
در درس مطالعات اجتماعی، دانشآموزان راجع به جمعیت مورد مطالعه نقاشی میکشند یا نمایش اجرا میکند؛ و مثلاً در ریاضیات، ارتباط ریاضی بین نوتهای موسیقی را پیدا میکنند.
به طور کلی، دانشآموزان این مدرسه روزانه بین 4 الی 6 ساعت در کارهای هنری مشارکت میکنند.
مدیر این مدرسه میگوید: «بچهها از یادگیری به سبک ماشینی خسته میشوند اما در هنر خستگی وجود ندارد. ما انواع مختلفی از دانشآموزان را در مدرسهی خود داریم، شامل بچههایی دارای اختلال در یادگیری هستند، اما برای درگیر کردن آنها با هنر هیچ مشکلی وجود ندارد.»
و نکتهی جالب اینجاست که نمرات امتحانات استانداردسازی شده در این مدرسه به طور قابل توجهی افزایش پیدا کرده است.
شاید تحقیقات نتوانند ارتباط مستقیم بین نمرات بالا و هنر را ثابت کنند اما شکی نیست که برنامههای هنری موجب پیشرفت دانشآموزان در جنبههای مختلف میشود.
هنر به کودک شخصیت میدهد و او را به متفکر و شهروندی آماده تبدیل میکند – و هدف اصلی ما هم باید همین باشد.
روانشناسی کودک