برنامه فیزیوتراپی و ورزش در منزل

ورزش پایه و اساس درمان کمردرد مزمن است. این یکی از اولین درمان هایی است که باید تحت راهنمایی پزشک و فیزیوتراپیست ستون فقرات خود امتحان کنید. وان می گوید، با این حال، یک مجموعه از تمرینات برای همه کار نمی کند. تمرینات تجویز شده می توانند و باید با علائم خاص، وضعیت و سطح راحتی شما تنظیم شوند. حفظ برنامه ورزشی منظم خود در خانه حتی مهمتر از کاری است که در طول فیزیوتراپی انجام می دهید - یک رژیم ثابت کلید حفظ قدرت و ثبات ستون فقرات است.

فیزیوتراپی برای کمردرد مزمن ممکن است شامل موارد زیر باشد:

• تقویت هسته
• تمرینات کششی و انعطاف پذیری
• بازآموزی وضعیت بدن
• تست محدودیت های تحمل درد
• تمرینات هوازی با سرعت راحت

ذهن آگاهی و مدیتیشن

کمردرد مزمن هم از نظر جسمی و هم از نظر احساسی فشار وارد می کند. برای مدیریت ناامیدی، تحریک پذیری، افسردگی و سایر جنبه های روانشناختی مقابله با درد مزمن، ممکن است به یک  روانشناس توانبخشی مراجعه کنید . این متخصص ممکن است مدیتیشن، یوگا، تای چی و سایر استراتژی های شناختی و آرامش بخش را برای تقویت کنترل آگاهانه شما بر سیستم عصبی و پاسخ آن به فعالیت توصیه کند.  

تغییر رژیم غذایی

برخی از رژیم ها بسیار التهاب زا هستند، به ویژه آنهایی که دارای چربی ترانس، قندهای تصفیه شده و غذاهای فرآوری شده هستند. با پزشک خود مشورت کنید تا ببینید آیا رژیم غذایی شما می تواند به کمردرد مزمن شما کمک کند و چگونه می توانید آن را تغییر دهید. حفظ وزن سالم همچنین می تواند با کاهش فشار بر ستون فقرات به کاهش کمردرد کمک کند. ارجاع به متخصص تغذیه بهترین راه برای دریافت توصیه های شخصی برای استراتژی های دسترسی به غذاهای متعادل تر و ایجاد عادات غذایی است که از اهداف سلامتی شما حمایت می کند.

اصلاح سبک زندگی

راه‌های زیادی برای تطبیق و تنظیم رفتار و فعالیت شما وجود دارد که می‌تواند به طور قابل توجهی کمردرد مزمن را حتی قبل از در نظر گرفتن داروها یا روش‌ها بهبود بخشد.

وان پیشنهاد می کند: «به بدن خود گوش دهید و یاد بگیرید که با خودتان قدم بگذارید. هنگام انجام کارهای سنگین استراحت کنید و چندین سفر انجام دهید یا در هنگام حمل اجسام سنگین یا چندگانه مانند مواد غذایی کمک بخواهید. به فعالیت هایی که درد شما را بدتر می کند توجه داشته باشید و در صورت امکان از آنها اجتناب کنید، در حالی که بیشتر درگیر فعالیت هایی باشید که برایتان راحت و لذت بخش است. این نه تنها می تواند به احساس بهتر کمر شما کمک کند، بلکه ممکن است از پیشرفت بیماری زمینه ای نیز جلوگیری کند. همچنین مهم است که عادات مضر مانند سیگار کشیدن را به حداقل برسانید، زیرا ثابت شده است که درد را تشدید می کند و بهبودی را به تاخیر می اندازد. قبل از پرداختن به تغییر سبک زندگی، روی یک هدف واقع بینانه تمرکز کنید که می توانید به راحتی و به طور مداوم به آن برسید. 

درمان های مبتنی بر تزریق

تزریق نقطه ماشه ای،  تزریق استروئید اپیدورال ، بلوک های عصبی ، فرسایش عصبی و انواع دیگر روش های مبتنی بر تزریق برای کمردرد مزمن در دسترس هستند. این روش‌ها زمانی در نظر گرفته می‌شوند که منبع درد مشخص باشد، و گاهی اوقات می‌توانند به رد علل خاصی در صورت عدم موفقیت درمان کمک کنند. تزریق ممکن است برای مدتی درد را متوقف یا کاهش دهد، اما آنها به عنوان راه حل های طولانی مدت در نظر گرفته نمی شوند و نباید به طور جداگانه استفاده شوند. هدف از درمان‌های مبتنی بر تزریق، بهبود کنترل درد و به حداکثر رساندن مشارکت شما در فعالیت‌های ملایم منظم مانند فیزیوتراپی و تمرینات خانگی است.

درمان های جایگزین

طب سوزنی، ماساژ،  درمان بیوفیدبک ، لیزر درمانی، تحریک الکتریکی عصب و سایر درمان‌های غیرجراحی ستون فقرات می‌توانند برای کمردرد مزمن تفاوت ایجاد کنند. به طور کلی، مزایای بالقوه این استراتژی ها بسیار بیشتر از خطرات بالقوه آنهاست، بنابراین ارزش کاوش را دارند. با متخصص ستون فقرات خود در مورد درمان های جایگزینی که می تواند به شما کمک کند صحبت کنید.

درمان های دارویی

انواع داروها (محلی، خوراکی، تزریقی) برای کمک به مدیریت کمردرد مزمن استفاده می شود، از جمله داروهای ضد التهاب، شل کننده های عضلانی، داروهای ضد درد عصبی و حتی داروهای ضد افسردگی. با این حال، هر دارویی می تواند عوارض جانبی ناخواسته ای داشته باشد. با پزشک خود همکاری کنید تا راهبردهای دارویی را که مستقیماً علت درد شما را برطرف می کند (اگر مشخص باشد) بررسی کنید. کمترین دوز موثر را برای به حداقل رساندن عوارض جانبی پیدا کنید و از داروها فقط تا زمانی استفاده کنید که مفید هستند و به خوبی تحمل می شوند.

وان می گوید: «داروهای اپیوئیدی به عنوان راهبرد خط اول برای کمردرد مزمن توصیه نمی شوند. آنها در کوتاه مدت برای درد حاد، مانند پس از یک حادثه ترومایی یا جراحی، بسیار مفید هستند، زیرا آنها به طور موقت سیگنال های درد را بدون توجه به علت اصلی درد، مانند التهاب، خاموش می کنند. پس از دوره بهبود مورد انتظار، مواد افیونی باید حذف شوند و داروهای غیر مخدر باید به حداکثر برسند تا به کنترل طولانی مدت درد دست یابند. استفاده طولانی مدت از مواد افیونی بسیار مورد انگ است زیرا به ناچار منجر به تحمل دارو، افزایش به دوزهای بالاتر و خطرناک تر، وابستگی فیزیکی و ایجاد عادت می شود.

تنها پس از آزمایش داروهای ضد درد خط اول و دوم بدون ایجاد تسکین، اپیوئیدها باید تجویز شوند. اگر متوجه شدید که برای گذراندن روز به مواد افیونی متکی هستید و جایگزین های زیادی به شما پیشنهاد نشده است، ممکن است وقت آن رسیده باشد که نظر دوم را جستجو کنید.