گاهی اوقات، آنچه که به نظر می رسد مشکلات عادی دوران کودکی می تواند به چیزی جدی تر تبدیل شود. تاثیر همه گیری جهانی که فعالیت های عادی زندگی مانند مدرسه و فعالیت های فوق برنامه، مشکلات سازگاری، اضطراب و افسردگی را خنثی می کند در میان کودکان و نوجوانان رایج تر می شود.برای ارتباط با روانشناس خوب اینجا کلیک کنید

• رفتارهای سرکشی : در حالی که زمانی که این اقدامات به صورت استاندارد در می آیند برای کودکان معمول است که مرزها را آزمایش کنند، ممکن است زمان آن فرا رسیده باشد که به دنبال کمک حرفه ای باشید. یک روانشناس می تواند تعیین کند که آیا این اقدامات با اختلال نافرمانی مقابله ای (ODD) مرتبط است یا خیر. ODD نوعی اختلال رفتاری در دوران کودکی است که در آن کودکان نسبت به همسالان، والدین، معلمان و دیگر شخصیت‌های معتبر غیرهمکار، سرکش و خصمانه می‌شوند. و اگر این الگوها فراتر از حد رشدی باشد که برای سن آنها مناسب است. این الگوها همچنین ممکن است نشان دهنده یک پاسخ تروما و به طور بالقوه تشخیص تروما باشند. 

• تغییر ناگهانی علایق : تغییر در روز فرزند شما به علایق و عادات که بیش از چند هفته طول می کشد می تواند نشانه این باشد که کودک شما ممکن است از اضطراب یا افسردگی رنج ببرد. معمولاً، تغییرات قابل توجه در خوردن، خوابیدن و علایق شخصی می تواند نشان دهنده وجود یک نگرانی اساسی در زمینه سلامت روان باشد که باید به آن توجه شود. یک روانشناس می تواند به تعیین اینکه آیا این تغییرات زودگذر هستند یا علائم یک اختلال سلامت روانی/رفتاری کمک می کند.

• نگرانی یا غم بیش از حد : در حالی که هر از گاهی احساس اضطراب یا غمگینی به خصوص در رابطه با بیماری همه گیر جهانی و در فصول تعطیلات طبیعی است، نگرانی و غم بیش از حد نشانه هایی است که ممکن است کودک شما به کمک روانشناس نیاز داشته باشد. هنگامی که این احساسات بیش از حد می شوند و شروع به تسخیر کودک و افکار او می کنند، ممکن است نتیجه یک اختلال اضطرابی یا افسردگی باشد.

• رگرسیون ها : در دوران گذار زندگی، مانند طلاق یا پس از تولد فرزند جدید، رایج است. زمانی که پسرفت ها بدون هیچ دلیلی اتفاق می افتد، ممکن است فرزند شما از مراجعه به روانشناس سود ببرد. 

رگرسیون های رایج عبارتند از:

• • • شب ادراری (در صورت آموزش)
    • کج خلقی های مکرر
    • دلبستگی یا اضطراب جدایی
    • ترس یا نگرانی بیش از حد
    • رگرسیون زبان (مانند صحبت کودک)

• انزوای اجتماعی : اگر متوجه شده اید که فرزندتان از نظر اجتماعی کناره گیری می کند، ممکن است نشان دهنده آن باشد که چیزی از نظر احساسی در حال وقوع است. وقتی کودک مضطرب، عصبانی یا غمگین است، ممکن است از موقعیت های اجتماعی کناره گیری کند و به درون خود برگردد. این امر به ویژه اگر کودک شما معمولاً خجالتی یا درونگرا نباشد نگران کننده است.
  • • صرف ناهار به تنهایی
    • اجتناب از بازی یا دوستان
    • عدم تمایل به ترک خانه

• صحبت کردن یا فکر کردن در مورد آسیب رساندن به خود : در نهایت، و شاید مهمتر از همه، اگر کودک شما هر گونه احساس یا ایده ای مبنی بر خودآزاری را بیان می کند، ضروری است که فورا برای او کمک بگیرید. این می تواند به طور نامحسوس با نشانه هایی از ناامیدی و احساس تنهایی شروع شود یا از طریق وجود افکار خودکشی و برش مستقیم تر باشد. توجه به این نکته مهم است که احساس آسیب رساندن به خود را می‌توان به روش‌های مختلفی بیان کرد، از جمله ضربه زدن به خود، کوبیدن سر به چیزی و فرو کردن ناخن در پوست.