طول مدت سرگیجه و عوامل تحریک کننده آن می تواند به ویژه در تعیین علل آن و درمان مناسب برای موارد زیر مفید باشد:

1. دوره های کوتاه سرگیجه که از ثانیه تا چند دقیقه طول می کشد

سرگیجه ای که عمدتاً با بلند شدن سریع از نشستن یا خوابیدن به پشت ظاهر می شود و فقط برای یک یا دو دقیقه طول می کشد، به شدت از یک علت ارتواستاتیک، قلبی یا متابولیک حمایت می کند. این باید باعث انجام آزمایش خون، ارزیابی قلبی و درمان با هیدراتاسیون تهاجمی و افزایش مصرف نمک شود. اگر سرگیجه به طور مشابه کوتاه است اما عمدتاً در حالت خوابیده به پشت رخ می دهد، باید به سرگیجه خوش خیم موقعیتی حمله ای (BPPV) مشکوک شوید که اغلب در مطب با مانورهای ساده سر قابل درمان است. BPPV از جابجایی کریستال های اتولیت در گوش داخلی به یکی از کانال های نیم دایره ای ناشی می شود.

در ادبیات پزشکی در مورد BPPV در کودکان بسیار کمی وجود دارد. اگرچه اغلب به عنوان نادر در جمعیت کودکان توصیف می شود، ما متوجه شده ایم که در واقع به طور قابل توجهی رایج است. در اینجا در بیمارستان کودکان بوستون، ما BPPV را در تقریباً 14 درصد از بیماران اطفال که در برنامه ما برای سرگیجه و تقریباً 20 درصد از بیماران کودکان در برنامه ما برای سرگیجه پس از ضربه مغزی دیده شده بودند، تشخیص داده و با موفقیت درمان کردیم. متأسفانه، اکثر این بیماران به ارائه دهندگان بسیاری مراجعه کرده بودند و قبل از آمدن به برنامه ما تحت آزمایشات گسترده قرار گرفته بودند. شناسایی و درمان BPPV آنها منجر به تأخیر متوسط ​​بیش از پنج ماه از شروع علائم تا تشخیص شد.

برای تشخیص BPPV، کافی است بیمار خود را به سرعت در حالی که سر او 45 درجه به پهلو خم شده است، دراز بکشید تا زمانی که سرش از انتهای میز معاینه آویزان شود. این مانور Dix-Hallpike نامیده می شود و برای تشخیص BPPV که کانال های نیم دایره ای خلفی را درگیر می کند استفاده می شود. سپس بیمار خود را در حالی که گردن او حدود 30 درجه خم کرده است دراز بکشید و سر او را به سمت راست بچرخانید. سپس همان مانور را به سمت چپ تکرار کنید. این مانور هد رول نامیده می شود و برای تشخیص BPPV کانال های نیم دایره افقی استفاده می شود.

نیستاگموس قابل مشاهده یا سرگیجه ذهنی در هر یک از این موقعیت ها وجود BPPV را تایید می کند. BPPV را می توان با مانورهای سر که در مطب توسط فیزیوتراپ یا پزشک آموزش دیده در مدیریت اختلالات دهلیزی انجام می شود، درمان کرد. سرگیجه به پشت می‌تواند با ضایعات مغزی انبوه از جمله ناهنجاری کیاری یا کیست عنکبوتیه نیز رخ دهد. بنابراین، بررسی دقیق مورد نیاز است. اگر معاینه معمولی BPPV نیست یا اگر سایر علائم عصبی یا یافته های معاینه وجود داشته باشد، باید تصویربرداری در نظر گرفته شود.برای ارتباط با دکتر درمان سرگیجه در تهران اینجا کلیک کنید

2. دوره های طولانی سرگیجه که از ساعت ها تا روزها طول می کشد

اپیزودهای سرگیجه که غیرقابل تحریک به نظر می‌رسند و ساعت‌ها طول می‌کشند – به‌ویژه اگر همراه با سردرد باشند – نمونه‌ای از میگرن دهلیزی هستند. میگرن دهلیزی در واقع شایع ترین علت سرگیجه در بیماران اطفال است و همچنین اغلب شناخته شده نیست. توجه به این نکته مهم است که میگرن دهلیزی نیازی به سردرد ندارد و ممکن است شامل سرگیجه یا حساسیت حرکتی همراه با سایر ویژگی‌های میگرنی از جمله فتوفوبیا یا هاله بینایی باشد. میگرن دهلیزی یک تشخیص بالینی است و نیازی به آزمایش دهلیزی ندارد مگر اینکه تظاهرات غیر معمول باشد. میگرن دهلیزی همچنین به اکثر داروهای معمولی میگرن پاسخ می دهد.

3. سرگیجه مزمن که هفته ها تا ماه ها طول می کشد

یک دوره سرگیجه که چند روز طول می کشد عموماً به دلیل نوریت دهلیزی است: عفونت ویروسی عصب دهلیزی که عموماً خود به خود برطرف می شود. بسیاری از بیماران مبتلا به نوریت دهلیزی اغلب ممکن است با سرگیجه خفیف باقیمانده و بالقوه درازمدت نقایص تعادل باقی بمانند که می تواند هفته ها، ماه ها یا حتی سال ها ادامه یابد. با دوز بالا استروئیدها و دوره توانبخشی دهلیزی با یک فیزیوتراپ با تجربه قابل اجتناب است.

سرگیجه مداوم همچنین ممکن است نشان دهنده لابیرنتیت باشد، عفونتی در خود گوش داخلی که مشابه نوریت دهلیزی اما با کاهش شنوایی ظاهر می شود. از آنجایی که این کم شنوایی می تواند دائمی باشد، شکایات سرگیجه همراه با کم شنوایی ذهنی باید باعث معاینه اورژانسی شنوایی و گوش شود.

سرگیجه دائمی که برای هفته‌ها تا ماه‌ها طول می‌کشد و شدت آن متفاوت نیست یا با الگوهای بصری، حرکت، فروشگاه‌های مواد غذایی یا مراکز خرید تشدید می‌شود، نشان‌دهنده سرگیجه ادراکی وضعیتی مداوم (PPPD) است. این یک اختلال جسمی شکل است که معمولاً در شرایط بهبود یافته اختلال دهلیزی محیطی (مانند نوریت دهلیزی) همراه با اضطراب پایه رخ می دهد. این اختلال به طور رسمی با نام‌های مختلفی توصیف شده است، از جمله سرگیجه ذهنی مزمن (CSD)، سرگیجه فوبیک وضعیتی، و سرگیجه بینایی. نشان داده شده است که PPPD در کارآزمایی‌های تصادفی‌سازی‌شده و کنترل‌شده در بزرگسالان به توانبخشی دهلیزی مبتنی بر عادت با فیزیوتراپیست، درمان شناختی رفتاری و درمان انتخابی بازدارنده بازجذب سروتونین (SSRI) به خوبی پاسخ می‌دهد.