بسیاری از مردم وقتی نام اختلال کم‌توجهی، بیش‌فعالی را می‌شنوند، تصویر یک کودک خارج از کنترل که یک جا بند نمی‌شود به ذهنشان می‌رسد. کودکی که از دیوار بالا رفته و کار همه‌ اطرافیان را مختل می‌کند. اما واقعیت بسیار پیچیده‌تر است.برای تماس با بهترین دکتر روانشناس در تهران اینجا کلیک کنید.

برخی از کودکان مبتلا به ADHD بیش‌فعال هستند، در حالی که برخی دیگر بی سر و صدا می‌نشینند و توجهشان به کیلومترها دورتر است. برخی تمرکز زیادی روی یک کار دارند و در انتقال از آن به کار دیگر مشکل دارند. برخی دیگر فقط کمی بی‌توجه بوده اما، بیش از حد تکانشی هستند.

علائم و نشانه‌های کودک مبتلا به اختلال نقص توجه، به این بستگی دارد که چه ویژگی هایی در بیماری او غالب است. کودکان مبتلا به ADHD ممکن است به این علائم دچار باشند:

• بی توجه است اما بیش‌فعال یا تکانشی نیست.

• بیش فعال و تکانشی است اما قادر به توجه کردن است.

• بی توجه، بیش فعال و تکانشی است (شایع ترین شکل ADHD).

کودکانی که فقط علائمبی‌توجهی دارند اغلب نادیده گرفته می‌شوند؛ زیرا برای دیگران مزاحمتی ندارند. با این حال، علائم بی‌توجهی در کودکان عواقبی دارد: به درگیری با خانواده و معلمان به دلیل عدم رعایت دستورالعمل‌ها، عملکرد ضعیف در مدرسه یا درگیری با کودکان دیگر بخاطر سرپیچی از قوانین بازی.

علائم و نشانه های "بی‌توجهی" در کودکان مبتلا به ADHD

کودکان مبتلا به بی توجهی اغلب بدون تکمیل یک کار از این شاخه به آن شاخه می‌پرند یا مراحل انجام کار را رعایت نمی کنند. انجام کارهای مدرسه برای آنها سخت‌تر از کودکان دیگر است. کودکان مبتلا به بی توجهی بر اتفاقاتی که در اطراف آنها می‌افتد، تمرکز ندارند. آنها معمولاً برای حفظ تمرکز به محیطی آرام و ساکت نیاز دارند. فرزند شما ممکن است:

• وقتی با او صحبت می‌کنید، گوش نمی‌دهد.

• در سازماندهی، برنامه‌ریزی و اتمام پروژه‌ها مشکل دارد.

• دائم کتاب، اسباب‌بازی یا سایر وسایل را گم می کند یا در جای اشتباه می‌گذارد.

• نمی تواند متمرکز بماند. به راحتی حواسش پرت شده یا قبل از تمام کردن کار خسته ‌شود.

• در به خاطر سپردن مطالب و پیروی از دستورالعمل‌ها مشکل دارد. به جزئیات توجهی ندارد و اشتباه یا بی‌دقتی می‌کند.

علائم و نشانه‌های "بیش فعالی" در کودکان مبتلا به ADHD

بارزترین نشانه ADHD بیش‌فعالی است. بچه هایی با علائم بیش‌فعالی همیشه در حال حرکت هستند. آنها ممکن است سعی کنند چندین کار را همزمان انجام دهند و از یک فعالیت به فعالیت دیگر بپردازند. حتی وقتی مجبور می‌شوند بی‌حرکت بنشینند (که برای آنها بسیار سخت است)، پاهایشان را تکان می‌دهند، می‌لرزانند یا با انگشتانشان ضرب می گیرند. فرزند شما ممکن است:

• دائماً به خودش بپیچد و تکان بخورد.

• در بی سر و صدا نشستن، آرام بازی کردن یا استراحت کردن مشکل دارد.

• دائماً در حال حرکت است، اغلب در خانه می‌دود و از وسایل بالا می‌رود.

• بیش از حد صحبت می‌کند.

• تندخو و زودرنج است.