ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی شما در مورد سابقه سلامت شخصی و خانوادگی و علائمی که داشته اید با شما صحبت خواهد کرد. یک معاینه فیزیکی که شامل معاینه عصبی است انجام می شود. ارائه دهنده شما ممکن است رفلکس ها، قدرت عضلانی و حرکت و هماهنگی چشم و دهان شما را آزمایش کند.  

اگر یک ارائه دهنده فکر می کند ممکن است تومور پینه آل داشته باشید، ممکن است به آزمایشاتی نیاز داشته باشید، مانند: 

• ام آر آی. این تست تصویربرداری از امواج رادیویی، آهنرباها و یک کامپیوتر برای تهیه تصاویر سه بعدی دقیق از مغز و نخاع استفاده می کند. ممکن است قبل از انجام این اسکن یک رنگ کنتراست در رگ دست یا بازوی شما قرار داده شود. این کمک می کند تا تصاویر حتی واضح تری از داخل بدن خود دریافت کنید.  

• بیوپسی سلول های تومور خارج شده و برای آزمایش به آزمایشگاه فرستاده می شوند. این کار برای تعیین نوع و درجه تومور انجام می شود.  

• تپ ستون فقرات (پنکسیون کمری). ارائه دهنده یک سوزن نازک بین استخوان های پایین ستون فقرات شما قرار می دهد تا مقدار کمی از مایع مغزی نخاعی خارج شود. نمونه CSF برای سلول های تومور و سایر مواد مورد آزمایش قرار می گیرد. 

• آزمایشات خون اینها می توانند برای اندازه گیری سطح ملاتونین، پروتئین های خاص و سایر مواد در خون شما استفاده شوند.

ممکن است ابتدا به ارائه دهنده مراقبت های اولیه خود مراجعه کنید. سپس ممکن است به یک ارائه دهنده متخصص در مشکلات مغزی ارجاع داده شوید. این ممکن است یک متخصص مغز و اعصاب، جراح مغز و اعصاب یا متخصص مغز و اعصاب باشد.