تومورهای ستون فقرات گاهی اوقات ممکن است نادیده گرفته شوند زیرا شایع نیستند و علائم آنها شبیه علائم بیماری های رایج تر است. به همین دلیل، بسیار مهم است که پزشک سابقه پزشکی کامل شما را بداند و معاینات فیزیکی و عصبی عمومی را انجام دهد.

اگر پزشک شما مشکوک به تومور ستون فقرات باشد، این آزمایش‌ها می‌توانند به تأیید تشخیص و تعیین دقیق محل تومور کمک کنند:

• تصویربرداری رزونانس مغناطیسی ستون فقرات (MRI). MRI از یک میدان مغناطیسی قدرتمند و امواج رادیویی برای تولید تصاویر دقیق از ستون فقرات، نخاع و اعصاب شما استفاده می کند. MRI معمولاً آزمایش ترجیحی برای تشخیص تومورهای نخاع و بافت های اطراف آن است. یک ماده حاجب که به برجسته کردن بافت‌ها و ساختارهای خاص کمک می‌کند ممکن است در طول آزمایش به ورید دست یا ساعد شما تزریق شود.

  برخی از افراد ممکن است در داخل اسکنر ام آر آی احساس تنگناپذیری داشته باشند یا صدای کوبش بلندی را که باعث ناراحتی می شود بیابند. اما معمولاً برای رفع نویز به شما گوش گیر می دهند و برخی از اسکنرها مجهز به تلویزیون یا هدفون هستند. اگر خیلی مضطرب هستید، در مورد یک آرام بخش خفیف بپرسید تا به آرامش شما کمک کند. در شرایط خاص، ممکن است یک بیهوشی عمومی لازم باشد.

• توموگرافی کامپیوتری (CT). این آزمایش از یک پرتو باریک تابش برای تولید تصاویر دقیق از ستون فقرات شما استفاده می کند. گاهی اوقات آن را با یک رنگ کنتراست تزریقی ترکیب می‌کنند تا تغییرات غیرطبیعی در کانال نخاعی یا نخاع را راحت‌تر دیده شود. سی تی اسکن به ندرت برای کمک به تشخیص تومورهای ستون فقرات استفاده می شود.
• بیوپسی تنها راه برای تعیین نوع دقیق تومور ستون فقرات، بررسی یک نمونه بافت کوچک (بیوپسی) در زیر میکروسکوپ است. نتایج بیوپسی به تعیین گزینه های درمانی کمک می کند.