۱) قول دهید که در حال حاضر کاری انجام ندهید

حتی اگر اکنون خیلی رنج می­‌کشید، از هرگونه اقدامی فاصله بگیرید. به خود قول دهید: “من 24 ساعت صبر می کنم و در این مدت هیچ کار خاصی انجام نمی دهم.” یا “یک هفته صبر می­‌کنم.”.برای ارتباط با روانپزشک خوب در تهران اینجا کلیک کنید

افکار و اعمال دو چیز متفاوت اند. بنابراین لازم نیست افکار مربوط به تمایل به خودکشی شما به واقعیت تبدیل شود. هیچ مهلتی برای انجام این افکار وجود ندارد، هیچ کس شما را تحت فشار قرار نمی دهد تا سریعاً به این افکار عمل کنید. پس صبر کنید و بین افکار خودکشی و اقدام به خودکشی فاصله بیندازید.

۲) از مصرف مواد مخدر و الکل خودداری کنید

اگر مواد مخدر یا الکل مصرف کرده باشید، افکار خودکشی می توانند قوی‌تر شوند. اجتناب از داروهای بدون نسخه یا الکل در صورت احساس ناامیدی یا افکار خودکشی بسیار مهم است.

۳) خانه خود را ایمن کنید

مواردی را که ممکن است برای صدمه زدن به خود از آنها استفاده کنید، مانند قرص، چاقو، تیغ یا اسلحه را از بین ببرید. اگر قادر به انجام این کار نیستید، به مکانی بروید که بتوانید احساس امنیت کنید. اگر به فکر مصرف بیش از حد دارو هستید، داروهای خود را به شخصی بسپارید تا روزی یک بار بر اساس نیازتان آنها را به شما بدهد.

۴) احساسات و افکار مربوط به خودکشی را ادامه ندهید

بسیاری از ما دریافته ایم که اولین قدم برای کنار آمدن با افکار و احساسات خودکشی، صحبت کردن در مورد آنها با شخصی است که به او اعتماد داریم. این فرد قابل اعتماد می‌­تواند یکی از اعضای خانواده، دوست، درمانگر، روحانی، معلم، پزشک خانواده، مربی یا یک مشاور مجرب باشد.

فردی را که به او اعتماد دارید پیدا کنید و به او بگویید که اوضاع چقدر بد است. اجازه ندهید ترس، شرم و خجالت مانع کمک گرفتن شما شود. اگر به نظر می‌­رسد اولین شخصی که با او تماس گرفته اید اوضاع را درک نمی کند، شخص دیگری را بیابید.

گاهی اوقات تنها صحبت کردن در مورد نحوه رسیدن به این مرحله از زندگی، می تواند فشار زیادی را از روی دوشتان بردارد و به شما کمک کند راهی برای کنار آمدن با آن پیدا کنید.

۵) امید داشته باشید

حتی افرادی که به اندازه شما احساس بدی داشته اند نیز قادر بوده اند که از این احساسات جان سالم به در ببرند. بنابراین امید داشته باشید.

شانس بسیار بالایی وجود دارد که شما از این مرحله عبور کنید و این احساسات را پشت سر بگذارید. مهم نیست که چقدر حس تنفر از خود، ناامیدی، یا انزوا را در حال حاضر تجربه می کنید. فقط به خود زمان دهید و سعی نکنید به تنهایی با آن کنار بیایید.

۶) کمک گرفتن

افراد زیادی هستند که می خواهند در این دوران سخت از شما حمایت کنند. حتی اگر در حال حاضر این موضوع را احساس نکنید. با آنها ارتباط برقرار کنید. این کار را همین الان انجام دهید.

اگر در مرحله ااول به خود ۲۴ ساعت یا یک هفته فرصت داده اید، از این زمان استفاده کنید و به دیگران بگویید که درون شما چه می گذرد. با کسی صحبت کنید که سعی نمی کند در مورد احساس شما بحث کند، شما را قضاوت کند یا اینکه فقط بگوید “از این حال خارج شوید”.

کسی را پیدا کنید که به راحتی به صحبت های شما گوش کند و در کنار شما باشد. مهم نیست که این فرد کیست. همین که کسی باشد که به او اعتماد دارید و احتمالاً با دلسوزی و پذیرش به شما گوش فرا دهد، کافی است.