افراد مبتلا به افسردگی برداشتن اولین قدم در جستجوی حمایت برایشان دشوار است. آنها ممکن است نیاز به دریافت کمک با حمایت اعضای خانواده، دوستان یا یک متخصص بهداشت داشته باشند.

هیچ راه ثابت شده ای وجود ندارد که افراد از افسردگی بهبود یابند. خبر خوب این است که طیف وسیعی از درمان‌ها، متخصصان سلامت و خدمات برای کمک به افسردگی وجود دارد. همچنین کارهای زیادی وجود دارد که افراد مبتلا به افسردگی می توانند برای کمک به خود انجام دهند.

افسردگی شایع است

در هر سال، حدود یک میلیون نفر در استرالیا افسردگی را تجربه می کنند. از هر شش زن یک نفر و از هر هشت مرد یک نفر در طول زندگی خود دچار افسردگی می شوند. خبر خوب این است که درست مانند یک بیماری جسمی، افسردگی نیز قابل درمان است و درمان های موثری در دسترس است.

هر چه یک فرد مبتلا به افسردگی زودتر به دنبال حمایت باشد، زودتر می تواند بهبود یابد.

انواع افسردگی

افسردگی انواع مختلفی دارد. علائم برای هر یک می تواند از نسبتاً جزئی (اما هنوز ناتوان کننده) تا بسیار شدید باشد. انواع اصلی افسردگی عبارتند از:

• افسردگی شدید
• اختلال دیس تایمیک
• اختلال دوقطبی (که قبلاً افسردگی شیدایی نامیده می شد)
• اختلال سیکلوتیمیک
• اختلال عاطفی فصلی (SAD).

درمان افسردگی

بعید است که افسردگی به خودی خود از بین برود. در واقع، اگر افسردگی نادیده گرفته شود و درمان نشود، می تواند ماه ها و گاهی سال ها ادامه داشته باشد و اثرات منفی زیادی بر زندگی فرد داشته باشد.

هر فردی باید درمان مناسب خود را پیدا کند. یافتن درمانی مؤثر می‌تواند به زمان و صبر نیاز داشته باشد.

انواع مختلف افسردگی نیاز به درمان متفاوتی دارند. علائم خفیف ممکن است با موارد زیر کاهش یابد:

• یادگیری در مورد شرایط
• تغییرات سبک زندگی (مانند ورزش منظم)
• درمان روانشناختی توسط یک متخصص سلامت روان یا از طریق درمان های الکترونیکی آنلاین ارائه می شود.

برای افسردگی متوسط ​​تا شدیدتر، احتمالاً به درمان های پزشکی در ترکیب با این درمان های دیگر نیاز است.

درمان افسردگی باید با مراجعه به پزشک شروع شود. یک مشاوره طولانی را رزرو کنید تا به شما فرصت دهد تا در مورد علائم و گزینه های درمانی خود صحبت کنید. ممکن است پزشک از شما بخواهد که یک پرسشنامه غربالگری را پر کنید یا آزمایشاتی را برای رد سایر شرایط انجام دهید.

پزشک شما ممکن است شما را به یک روانشناس، مددکار اجتماعی، مشاور یا روانپزشک ارجاع دهد. برای دیدن اکثر این متخصصان از طریق Medicare می توانید به تخفیف دسترسی پیدا کنید. این امر مستلزم آن است که پزشک شما یک برنامه بهداشت روانی GP برای شما بنویسد - از آنها برای جزئیات بیشتر بخواهید.

سایر گزینه های درمانی عبارتند از:

• مرکز بهداشت جامعه محلی خود - برای جزئیات تماس با فردی در شورای محلی خود صحبت کنید
•  خدمات تریاژ خدمات بهداشت روان محلی  شما - آنها می توانند در مورد نزدیکترین بیمارستان بزرگ شما با یک بخش روانپزشکی با کارکنانی که برای ارزیابی سلامت روان در دسترس هستند به شما مشاوره دهند.

در یک اورژانس با شماره 000 تماس بگیرید یا به نزدیکترین بخش اورژانس بیمارستان خود بروید تا ارزیابی سلامت روان را دریافت کنید.

درمان های روانشناختی برای افسردگی

درمان‌های روان‌شناختی (همچنین به عنوان درمان‌های گفتاری شناخته می‌شوند) راهی مؤثر برای درمان افسردگی هستند. آنها می توانند به شما کمک کنند الگوهای فکری خود را تغییر دهید و مهارت های مقابله ای خود را بهبود ببخشید تا برای مقابله با استرس ها و درگیری های زندگی مجهزتر شوید.

علاوه بر حمایت از بهبودی، درمان‌های روان‌شناختی می‌توانند با شناسایی و تغییر افکار و رفتارهای غیر مفید، به شما کمک کنند تا خوب بمانید.

انواع مختلفی از درمان های روانشناختی وجود دارد که عبارتند از:

• رفتار درمانی شناختی (CBT)
• درمان بین فردی (IPT)
• رفتار درمانی
• درمان شناختی مبتنی بر ذهن آگاهی (MBCT).

CBT یکی از رایج ترین روش های درمانی روانشناختی است. این به افراد مبتلا به افسردگی کمک می کند تا الگوهای تفکر منفی خود را کنترل کرده و تغییر دهند و مهارت های مقابله ای خود را بهبود بخشند تا برای مقابله با استرس ها و درگیری های زندگی مجهزتر شوند.

داروهای ضد افسردگی

 درمان اصلی افسردگی ، داروهای ضد افسردگی است. زمانی که فرد دچار افسردگی متوسط ​​تا شدید می‌شود، ممکن است داروهای ضد افسردگی همراه با درمان‌های روان‌شناختی تجویز شود. گاهی اوقات، داروهای ضد افسردگی زمانی تجویز می‌شوند که سایر درمان‌ها موفقیت‌آمیز نبوده یا درمان‌های روان‌شناختی به دلیل شدت بیماری یا عدم دسترسی به درمان ممکن نیست.

افراد مبتلا به انواع شدیدتر افسردگی (اختلال دوقطبی و روان پریشی) معمولاً باید با دارو درمان شوند. این ممکن است شامل یک یا ترکیبی از تثبیت کننده های خلق و خو، داروهای ضد روان پریشی و داروهای ضد افسردگی باشد.

انواع مختلفی از داروهای ضد افسردگی وجود دارد. تصمیم گیری در مورد اینکه کدام داروی ضد افسردگی برای یک فرد بهتر است می تواند پیچیده باشد. تصمیم با مشورت پزشک و پس از ارزیابی و بررسی دقیق گرفته می شود. داروهای ضد افسردگی حداقل دو هفته طول می کشد تا شروع به کمک کنند، و همچنین ممکن است مدتی طول بکشد تا پزشک مناسب ترین دارو و دوز را پیدا کند.

داروهای ضد افسردگی می توانند احساس بهتری در افراد ایجاد کنند، اما شخصیت آنها را تغییر نمی دهند یا باعث نمی شوند همیشه احساس شادی کنند. مانند هر داروی دیگری، برخی از افراد عوارض جانبی را تجربه خواهند کرد.

عوارض جانبی رایج، بسته به نوع دارویی که مصرف می شود، عبارتند از:

• حالت تهوع
• سردرد
• اضطراب
• تعریق
• سرگیجه
• تحریک
• افزایش وزن
• دهان خشک
• مشکلات جنسی (مثلاً مشکل در برانگیختگی یا برانگیختگی).

برخی از این علائم می توانند کوتاه مدت باشند، اما افرادی که هر یک از این علائم را تجربه می کنند باید به پزشک خود اطلاع دهند، زیرا راه هایی برای به حداقل رساندن آنها وجود دارد. احتمال بروز یک عارضه جانبی خاص بین افراد و داروها متفاوت است.

مدت زمانی که فرد نیاز به مصرف داروهای ضدافسردگی دارد به شدت بیماری و نحوه پاسخ آنها به درمان بستگی دارد. داروهای ضد افسردگی بی خطر، موثر و اعتیادآور نیستند. قطع دارو فقط باید به تدریج و به توصیه پزشک و تحت نظر انجام شود.

هر فردی باید درمان مناسب خود را پیدا کند. فقط به این دلیل که نشان داده شده است که یک درمان از نظر علمی کار می کند، به این معنی نیست که برای همه افراد به یک اندازه خوب عمل می کند. برخی از افراد دچار عوارض می شوند، عوارض جانبی را تجربه می کنند یا متوجه می شوند که درمان با سبک زندگی آنها مطابقت ندارد. یافتن درمانی مؤثر می‌تواند به زمان و صبر نیاز داشته باشد.

پس از جستجوی مشاوره مناسب، بهترین روش این است که درمانی را امتحان کنید که با آن راحت هستید و برای اکثر افراد مفید است. اگر به اندازه کافی سریع بهبود نیافتید یا مشکلاتی را در درمان تجربه کردید، این موضوع را با متخصص سلامت خود در میان بگذارید و گزینه دیگری را امتحان کنید.