اعمال جنسی افراد مبتلا به اختلال فتیشیسم به طور مشخص تقریباً منحصراً بر روی جسم یا قسمت بدن فتیش متمرکز است. در بسیاری از موارد، فرد مبتلا به اختلال فتیشیسم تنها زمانی می‌تواند از نظر جنسی برانگیخته شود و به ارگاسم برسد که از فتیش استفاده می‌شود، اغلب احساس شرم یا ناراحتی شدید از ناتوانی خود در برانگیختن با استفاده از محرک‌های «معمولی» می‌کند. در موارد دیگر، پاسخ جنسی ممکن است بدون فتیش رخ دهد، اما در سطحی کاهش یافته، که ممکن است باعث شرم یا تنش در رابطه شود.

بزرگسالان فعال جنسی بدون اختلال فتیشیستم یا بزرگسالانی با یک فتیش خاص که باعث ناراحتی آنها نمی شود ،ممکن است در زمان های مختلف توسط یک عضو خاص بدن یا یک شی برانگیخته شوند و آن را بخشی از تعامل جنسی خود با شخص دیگری قرار دهند، اما به آن توجه نکنند.

معیارهای تشخیصی اختلال فتیشیسم، همانطور که در DSM-5 فهرست شده است، عبارتند از:

برای یک دوره حداقل شش ماهه، فرد دارای تخیلات، تمایلات یا رفتارهای مکرر، شدید، و تحریک‌کننده جنسی است که شامل اشیاء غیرزنده (مانند لباس‌های زیر زنانه و کفش‌ها) می‌شود یا تمرکز ویژه‌ای روی اعضای غیرتناسلی بدن دارد.

تخیلات، تمایلات جنسی، یا رفتارها باعث ناراحتی قابل توجه یا اختلال در عملکرد اجتماعی، شغلی یا شخصی می شود.

اشیاء فتیش، به صورت لباس نیستندکه در لباس‌های متقابل استفاده می‌شوند و برای تحریک از طریق لمس  دستگاه تناسلی مانند ویبراتور طراحی نشده‌اند.

اختلال فتیشیسم  می تواند در طول عمر فرد دچار نوساناتی باشد.

روانشناس خوب در سعادت آباد تهران