گاهی اوقات تومورهای مغزی در طی آزمایش علائم دیگر کشف می شوند. به عنوان مثال، گاهی اوقات می توان آنها را در طول آزمایش چشم برای عینک کشف کرد.

اما، اگر علائم و نشانه‌هایی را تجربه می‌کنید و به متخصص ارجاع می‌شوید، ممکن است از یک یا چند آزمایش مختلف در تشخیص تومور مغزی شما استفاده شود.

اما، برای یک مرور کلی، در اینجا به طور خلاصه به این روش های تشخیص تومور مغزی می پردازیم.

معاینه عصبی

اگرچه این ممکن است شبیه یک اسکن به نظر برسد، اما بیشتر یک معاینه فیزیکی است. پزشک در مورد سلامتی و علائم شما و همچنین سیستم عصبی شما را بررسی می کند. این شامل بررسی مواردی مانند بینایی، شنوایی و رفلکس های شما می شود.

تست چشم

آزمایش‌های چشمی معمولاً با شناسایی تورم دیسک بینایی یا فشار روی عصب بینایی ، تومور مغزی را تشخیص می‌دهند . بینایی‌شناس معمولاً بینایی شما را بررسی می‌کند، به ماهیچه‌های چشم شما نگاه می‌کند و به قسمت‌های داخلی و خارجی چشم شما نگاه می‌کند.

اسکن تشخیصی

اینها اسکن هایی هستند که می توانند تصویری از داخل سر شما ایجاد کنند. دو نوع اصلی اسکن وجود دارد که می تواند این کار را انجام دهد. معمولاً شما یک سی تی اسکن ، که یک اسکن توموگرافی کامپیوتری است، یا یک اسکن MRI ، که یک اسکن تصویربرداری تشدید مغناطیسی است ، خواهید داشت .

بیوپسی

بیوپسی جایی است که یک نمونه کوچک یا تومور برای مطالعه در آزمایشگاه گرفته می شود . راه های مختلفی وجود دارد که می توان این کار را انجام داد و بستگی به مورد خاص شما دارد. نمونه بیوپسی می تواند به درک نوع تومور و همچنین درجه آن کمک کند ، که می تواند به تصمیم گیری در مورد بهترین درمان برای شما کمک کند. بیوپسی نیز برای انجام آزمایش‌های نشانگر زیستی خوب است .

نشانگر زیستی

این اصطلاح در واقع کوتاه شدن عبارت "نشانگر بیولوژیکی" است. این نوع آزمایش نشان می دهد که فرآیند خاصی در بدن اتفاق می افتد. می‌توان از آن در تشخیص تومور مغزی برای تشخیص نوع تومور، پیش‌بینی سرعت رشد آن و تخمین واکنش شما به درمان استفاده کرد.

درمان شناختی رفتاری یک درمان کوتاه مدت و هدف گرا است که بر پیوند بین افکار (شناخت) و اعمال ما (رفتار) تمرکز می کند. این هدف برای کمک به افراد در تغییر الگوهای فکری است که باعث رفتار ناسالم، غیرمولد یا ناتوان کننده می شود.

روان درمانگران اغلب از این رویکرد برای افرادی که از اضطراب، افسردگی، استرس یا فوبیا رنج می برند استفاده می کنند. همچنین در میان افرادی که به دنبال غلبه بر عادات و اعتیادهای مضر مانند سیگار کشیدن، پرخوری یا قمار هستند، محبوب است.

در طول جلسات CBT، شما با درمانگر خود کار می کنید تا یاد بگیرید چگونه افکار یا باورهای منفی مداوم را بشناسید و به آنها پاسخ سازنده تری بدهید. به عنوان مثال، اگر عادت دارید هر زمان که اشتباه می کنید فکر کنید: "من در همه چیز وحشتناک هستم"، CBT برای کمک به شما طراحی شده است که به این فکر توجه کنید، افکار جایگزین را شناسایی کنید (به عنوان مثال، "اشتباهات من را وحشتناک نمی کنند. آنها از من انسان می سازند»)، و راه واقع بینانه تری را برای مشاهده موقعیت انتخاب کنید (مثلاً، «اگرچه این اشتباه را مرتکب شدم، اما بسیاری از کارها را به درستی انجام می دهم و اکنون از این خطا درس گرفته ام»). اعتقاد بر این است که ایجاد این تغییرات مثبت در افکار شما منجر به تغییر مثبت در رفتار شما می شود.

توجه داشته باشید که CBT یک جزء تکلیف دارد - پیگیری در طول جلسات انجام می شود.

برای اینکه بتوانید مقایسه کنید دندان چسبی بهتر است یا ایمپلنت ابتدا باید هر دو روش درمانی را به خوبی بشناسید. دندان چسبی در واقع همان پروتز دندان متحرک است که به کمک چسب‌های موقتی در جای خود محکم می‌شود. این روش می‌تواند توانایی جویدن و لبخند زیبا را به شما برگرداند و از بافت‌های نرم و سخت دهان شما حمایت کند. از این روش می‌توان برای جایگزین کردن چند دندان یا به صورت پروتز کامل استفاده کرد. این پروتز‌ها به طور اختصاصی برای هر بیمار و با توجه به ویژگی‌ها دهانی او ساخته می‌شوند.برای ارتباط با بهترین دکتر ایمپلنت دندان در تهران اینجا کلیک کنید
 

از آنجا که پروتزهای متحرک دارای ریشه نیستند ممکن است در دهان فرد کمی لقی داشته باشند و هنگام جویدن مشکل ایجاد کنند. به همین دلیل برای این دندان‌ها نوعی چسب طراحی شده است که می‌تواند پروتز را برای چند ساعت تا یک روز در جای خود محکم نگه دارد.

 اگر بهترین درمان را می خواهید، دندانپزشک ما معمولا ایمپلنت دندان را توصیه می کند . متأسفانه ایمپلنت های دندانی الزامات خاصی دارند که هر بیمار نمی تواند آن ها را برآورده کند. کشف کنید که آیا ایمپلنت های دندانی در Old Milton Dental برای شما مناسب است یا خیر. معایب ایمپلنت های دندانی را بخوانید تا متوجه شوید که آیا آنها گزینه درمانی ایده آل شما هستند یا خیر.

ایمپلنت دندان پرهزینه است

اولین و مهمترین عیب ایمپلنت های دندانی پرهزینه بودن آنهاست. ما به شما دروغ نمی گوییم و به شما می گوییم که آنها مقرون به صرفه ترین گزینه هستند زیرا قطعاً اینطور نیستند. یک دهان پر از ایمپلنت دندان می تواند ده ها هزار دلار برای شما هزینه داشته باشد در حالی که یک ایمپلنت تنها چند هزار هزینه دارد. برای اینکه بدانید ایمپلنت دندان برای شما چقدر هزینه دارد، لطفاً با دندانپزشک ما در آلفارتا مشورت کنید تا بدانید هزینه درمان ایمپلنت دندان شما چقدر است. آنها ممکن است کم و بیش از آنچه فکر می کنید مقرون به صرفه باشند. همچنین لطفاً گزینه های پرداخت مختلفی را که در مطب دندانپزشکی خود در دسترس داریم در نظر بگیرید. ممکن است بتوانید پرداخت های ماهانه متناسب با بودجه خود را انجام دهید.

بیمه دندانپزشکی شما آنها را پوشش نمی دهد

یکی دیگر از معایب ایمپلنت های دندانی این است که بیمه دندان شما به احتمال زیاد آنها را پوشش نمی دهد. در هر صورت، آنها ممکن است به پوشش ترمیم که به ایمپلنت دندان مانند تاج دندان، پل دندان، پروتز جزئی یا کامل متصل می شود، کمک کنند. البته، می توانید قبل از مشاوره با ما با بیمه دندانپزشکی خود تماس بگیرید تا ببینید آیا این مواردی هستند که آنها ممکن است پوشش دهند. شما هرگز نمی دانید که بیمه شما مایل است چه چیزی را پوشش دهد. در طول مشاوره شما، ما تمام هزینه های درمان شما را با ما بررسی می کنیم.

کاشت ایمپلنت دندان نیاز به جراحی دارد

یکی دیگر از معایب عمده ایمپلنت های دندانی این است که برای قرار دادن آنها نیاز به جراحی دارند. ممکن است فکر کنید که این یک مشکل بزرگ است، اما جراحی همیشه یک خطر برای سلامتی است. میزان عوارض فقط 5 تا 10 درصد است. خطرات و عوارضی که برای ایمپلنت دندان متحمل می شوید شامل عفونت، آسیب به دندان های دیگر، تاخیر در بهبود استخوان، آسیب عصبی، خونریزی طولانی مدت، شکستگی فک و موارد دیگر است. اگر مایل به پذیرش این خطرات هستید، ایمپلنت دندان ممکن است برای شما مناسب باشد.

ممکن است نیاز به تعویض ترمیم های خود داشته باشید

اگرچه ایمپلنت‌های دندانی می‌توانند مادام‌العمر برای شما دوام بیاورند، ترمیم‌هایی که به آن‌ها وصل می‌کنید ممکن است نتوانند. یکی دیگر از معایب ایمپلنت های دندانی این است که ممکن است نیاز به تعویض ترمیم های خود داشته باشید که می تواند بسیار پرهزینه باشد. به عنوان مثال، یک روکش دندان می تواند حدود 1000 دلار قیمت داشته باشد. اگر چندین مورد در دهانتان وجود دارد، واقعاً می‌توان آن را افزایش داد. بریج ها و پروتزهای دندانی هزینه کمتری دارند، اما همچنان به مرور زمان افزایش می یابند. اکثر بیمارانی که نیاز به تعویض ترمیم های خود دارند، کسانی هستند که در وهله اول از آنها مراقبت نکرده اند.

روکش‌های دندان و بریج‌های دندانی از جنس چینی ساخته شده‌اند که معمولاً با مراقبت مناسب می‌توانند تا آخر عمر شما دوام بیاورند. این بدان معناست که شما به طور منظم مسواک بزنید و نخ دندان بکشید و از آسیب فیزیکی به دندان های خود اجتناب کنید. این به معنای استفاده از محافظ شب و محافظ دهان در مواقع ضروری است.

ممکن است استخوان اطراف ایمپلنت خود را از دست بدهید

یکی دیگر از عواملی که ممکن است بخواهید قبل از انتخاب ایمپلنت دندان در نظر بگیرید این یکی از معایب اصلی است. اگرچه ایمپلنت‌های دندانی می‌توانند به شما در حفظ توده استخوانی در فک‌تان کمک کنند، اما از دست دادن استخوان اطراف ایمپلنت‌ها همچنان رایج است. این از از دست دادن استخوان طبیعی در طول سال ها است. اگر استخوان زیادی از دست بدهید، ممکن است نیاز به تعویض ایمپلنت دندانی خود داشته باشید. به همین دلیل مهم است که ایمپلنت های دندانی خود را توسط دندانپزشک ماهری مانند ما در Old Milton Dental قرار دهید. ما وقت خود را صرف برنامه ریزی جراحی ایمپلنت دندانی شما می کنیم تا مطمئن شویم ایمپلنت شما در بهترین نقطه ممکن برای نتایج طولانی مدت قرار می گیرد.

ایمپلنت های دندانی زمان زیادی برای بهبودی نیاز دارند

اگر به دنبال نتایج فوری برای دندان های از دست رفته خود هستید، ایمپلنت های دندانی راه حل شما نیستند. یکی از معایب عمده ایمپلنت های دندانی این است که زمان زیادی برای بهبودی نیاز دارند. برای شروع، دندانپزشک ما ابتدا باید مطمئن شود که توده استخوانی کافی در فک خود دارید تا در وهله اول ایمپلنت ها را قرار دهید. اگر این کار را نکنید، باید به شما یک جراحی پیوند استخوان بدهیم. اگر نیاز به کشیدن دندان دارید، این کار نیز باید از قبل انجام شود. ما نمی‌توانیم ایمپلنت‌های دندانی شما را تا زمانی که لثه‌های شما در اثر استخراج و پیوند استخوان بهبود پیدا کنند، قرار دهیم. از آنجا، ما ایمپلنت های دندانی شما را با جراحی قرار می دهیم.

هنگامی که جراحی شما کامل شد، باید اجازه دهیم لثه شما یک بار دیگر بهبود یابد. اینجاست که لثه های شما شروع به رشد استخوان اطراف ایمپلنت ها می کنند. روند بهبودی ممکن است بین 3 تا 18 ماه طول بکشد تا بهبود یابد. تا زمانی که لثه های شما پس از جراحی بهبود نیافته اند، ما می توانیم از لثه های شما قالب گرفته و ترمیم دندان های دائمی شما را ایجاد کنیم. وقتی آن‌ها از آزمایشگاه برگشتند، بالاخره می‌توانیم آن‌ها را در دهانتان بگذاریم تا امیدواریم تا پایان عمرتان باقی بمانند. اگر صبر و حوصله ندارید، احتمالا ایمپلنت دندان درمان دندانی مناسبی برای شما نیست.

تومور مغزی و درمان آن باعث علائم جسمی و عوارض جانبی و همچنین اثرات عاطفی، اجتماعی و مالی می شود. مدیریت همه این اثرات، مراقبت تسکینی و حمایتی نامیده می شود. این بخش مهمی از مراقبت شما است که همراه با درمان هایی که برای کند کردن، متوقف کردن یا از بین بردن تومور در نظر گرفته شده اند، گنجانده شده است.برای دریافت مشاوره از بهترین جراح تومور مغزی در تهران اینجا کلیک کنید

مراقبت تسکینی و حمایتی بر بهبود احساس شما در طول درمان با مدیریت علائم و حمایت از بیماران و خانواده‌های آنها با سایر نیازهای غیرپزشکی تمرکز دارد. هر فردی، صرف نظر از سن یا نوع و مرحله تومور، ممکن است این نوع مراقبت را دریافت کند. و اغلب زمانی بهترین نتیجه را دارد که بلافاصله پس از تشخیص تومور مغزی شروع شود. افرادی که مراقبت های تسکینی و حمایتی را همراه با درمان تومور دریافت می کنند، اغلب علائم شدید کمتری دارند، کیفیت زندگی بهتری دارند و گزارش می دهند که از درمان رضایت بیشتری دارند.

درمان‌های تسکینی بسیار متفاوت هستند و اغلب شامل دارو، تغییرات تغذیه‌ای، تکنیک‌های آرام‌سازی، حمایت عاطفی و معنوی و سایر درمان‌ها می‌شوند. همچنین ممکن است درمان های تسکینی مانند شیمی درمانی، جراحی یا پرتودرمانی برای بهبود علائم دریافت کنید.

برخی از علائم تومور مغزی می تواند شدید باشد و تأثیر زیادی بر زندگی روزمره بیماران و مراقبان خانواده آنها بگذارد. با این حال، بسیاری از علائم اغلب با استفاده از برخی داروها قابل کنترل هستند. مراقبت های حمایتی برای افراد مبتلا به تومور مغزی شامل موارد زیر است:

• کورتیکواستروئیدها این داروها برای کاهش تورم در مغز استفاده می شوند که می تواند درد سردرد ناشی از تورم را بدون نیاز به داروهای مسکن کاهش دهد. این داروها همچنین ممکن است با کاهش فشار ناشی از تومور و تورم در بافت سالم مغز به بهبود علائم عصبی کمک کنند.

• داروهای ضد تشنج. اینها به کنترل تشنج کمک می کنند و انواع مختلفی از داروها در دسترس هستند. این داروها توسط متخصص مغز و اعصاب شما تجویز می شود.

قبل از شروع درمان، با پزشک خود در مورد اهداف هر درمان در برنامه درمانی توصیه شده صحبت کنید. همچنین باید در مورد عوارض جانبی احتمالی برنامه درمانی خاص و گزینه های مراقبت تسکینی و حمایتی صحبت کنید. بسیاری از بیماران همچنین از صحبت با یک مددکار اجتماعی و شرکت در گروه های حمایتی سود می برند. در مورد این منابع نیز از پزشک خود بپرسید.

درمان تومور مغزی اغلب گران است و پیمایش بیمه درمانی می تواند دشوار باشد. از پزشک خود یا یکی دیگر از اعضای تیم مراقبت های بهداشتی خود در مورد صحبت با یک راهنما یا مشاور مالی که ممکن است بتواند به نگرانی های مالی شما کمک کند، بپرسید .

در طول درمان، تیم مراقبت بهداشتی شما ممکن است از شما بخواهد که به سوالاتی در مورد علائم و عوارض جانبی خود پاسخ دهید و هر مشکل را شرح دهید. اگر مشکلی دارید حتما به تیم مراقبت های بهداشتی اطلاع دهید. این به تیم مراقبت های بهداشتی کمک می کند تا هر گونه علائم و عوارض جانبی را در سریع ترین زمان ممکن درمان کنند. همچنین می تواند به جلوگیری از مشکلات جدی تر در آینده کمک کند.

گاهی اوقات، آنچه که به نظر می رسد مشکلات عادی دوران کودکی می تواند به چیزی جدی تر تبدیل شود. تاثیر همه گیری جهانی که فعالیت های عادی زندگی مانند مدرسه و فعالیت های فوق برنامه، مشکلات سازگاری، اضطراب و افسردگی را خنثی می کند در میان کودکان و نوجوانان رایج تر می شود.برای ارتباط با روانشناس خوب اینجا کلیک کنید

• رفتارهای سرکشی : در حالی که زمانی که این اقدامات به صورت استاندارد در می آیند برای کودکان معمول است که مرزها را آزمایش کنند، ممکن است زمان آن فرا رسیده باشد که به دنبال کمک حرفه ای باشید. یک روانشناس می تواند تعیین کند که آیا این اقدامات با اختلال نافرمانی مقابله ای (ODD) مرتبط است یا خیر. ODD نوعی اختلال رفتاری در دوران کودکی است که در آن کودکان نسبت به همسالان، والدین، معلمان و دیگر شخصیت‌های معتبر غیرهمکار، سرکش و خصمانه می‌شوند. و اگر این الگوها فراتر از حد رشدی باشد که برای سن آنها مناسب است. این الگوها همچنین ممکن است نشان دهنده یک پاسخ تروما و به طور بالقوه تشخیص تروما باشند. 

• تغییر ناگهانی علایق : تغییر در روز فرزند شما به علایق و عادات که بیش از چند هفته طول می کشد می تواند نشانه این باشد که کودک شما ممکن است از اضطراب یا افسردگی رنج ببرد. معمولاً، تغییرات قابل توجه در خوردن، خوابیدن و علایق شخصی می تواند نشان دهنده وجود یک نگرانی اساسی در زمینه سلامت روان باشد که باید به آن توجه شود. یک روانشناس می تواند به تعیین اینکه آیا این تغییرات زودگذر هستند یا علائم یک اختلال سلامت روانی/رفتاری کمک می کند.

• نگرانی یا غم بیش از حد : در حالی که هر از گاهی احساس اضطراب یا غمگینی به خصوص در رابطه با بیماری همه گیر جهانی و در فصول تعطیلات طبیعی است، نگرانی و غم بیش از حد نشانه هایی است که ممکن است کودک شما به کمک روانشناس نیاز داشته باشد. هنگامی که این احساسات بیش از حد می شوند و شروع به تسخیر کودک و افکار او می کنند، ممکن است نتیجه یک اختلال اضطرابی یا افسردگی باشد.

• رگرسیون ها : در دوران گذار زندگی، مانند طلاق یا پس از تولد فرزند جدید، رایج است. زمانی که پسرفت ها بدون هیچ دلیلی اتفاق می افتد، ممکن است فرزند شما از مراجعه به روانشناس سود ببرد. 

رگرسیون های رایج عبارتند از:

• • • شب ادراری (در صورت آموزش)
    • کج خلقی های مکرر
    • دلبستگی یا اضطراب جدایی
    • ترس یا نگرانی بیش از حد
    • رگرسیون زبان (مانند صحبت کودک)

• انزوای اجتماعی : اگر متوجه شده اید که فرزندتان از نظر اجتماعی کناره گیری می کند، ممکن است نشان دهنده آن باشد که چیزی از نظر احساسی در حال وقوع است. وقتی کودک مضطرب، عصبانی یا غمگین است، ممکن است از موقعیت های اجتماعی کناره گیری کند و به درون خود برگردد. این امر به ویژه اگر کودک شما معمولاً خجالتی یا درونگرا نباشد نگران کننده است.
  • • صرف ناهار به تنهایی
    • اجتناب از بازی یا دوستان
    • عدم تمایل به ترک خانه

• صحبت کردن یا فکر کردن در مورد آسیب رساندن به خود : در نهایت، و شاید مهمتر از همه، اگر کودک شما هر گونه احساس یا ایده ای مبنی بر خودآزاری را بیان می کند، ضروری است که فورا برای او کمک بگیرید. این می تواند به طور نامحسوس با نشانه هایی از ناامیدی و احساس تنهایی شروع شود یا از طریق وجود افکار خودکشی و برش مستقیم تر باشد. توجه به این نکته مهم است که احساس آسیب رساندن به خود را می‌توان به روش‌های مختلفی بیان کرد، از جمله ضربه زدن به خود، کوبیدن سر به چیزی و فرو کردن ناخن در پوست.